Twitter is geen nieuwe toepassing voor mij, zie mijn account: www.twitter.com/bijkea. Ik gebruik het nu ongeveer een jaar denk ik, maar zoals jullie kunnen zien, sporadisch. Dat komt omdat ik dubbele gevoelens bij het gebruik van Twitter heb. Van de ene kant vind ik het een hele goede manier om jezelf en de organisatie waar je werkt te profileren. Er zijn goede voorbeelden van twitteraars.
Het Slijterijmeisje bijvoorbeeld, die een aantal maanden geleden in Hasselt voor alle BMB-ers een lezing gaf, is met haar tweets en blog een landelijke heldin geworden en ook sommige BN-ers gebruiken twitter mijns inziens goed. Met goed wil ik zeggen: humoristisch en zinvol. Ik vind dat je, als je twitter gebruikt, ook iets te zeggen moet hebben. En daar wringt de schoen, heel veel mensen zijn niet speciaal humoristisch of hebben niet veel te zeggen en schrijven dus tweets die mij niet boeien. Er zitten ook een aantal blaaskaken op Twitter.
Wat ik bijvoorbeeld heel vervelend vind, is als mensen hun mening gaan geven over vanalles: tv-programma's of politiek. Het interesseert me gewoonweg niet wat iemand vindt van de zomergast van deze keer of van de kabinetsformatie. Behalve - dat moet ik toegeven- als diegene een zekere autoriteit op het gebied heeft of als diegene ontzettend scherp kan formuleren. Maar wat moet ik met berichten als: Wat een leuk mens, Annet Malherbe. En Jelle is wel lief, maar nog jong. Niet zoveel interrumperen en invullen, Jelle! Ik zie zoveel van dit soort teksten.....ik vind het niet zo interessant wat een mij onbekend persoon van jbc vindt.
Wie mijn gevoel misschien wel beter kan omschrijven dan ikzelf is Jan Blokker in:Doe die tweets weg!
Uit mezelf voel ik dan ook schroom om berichten te plaatsen (afgezien van het feit dat ik gewoon wil leven en niet telkens met mijn mobiele telefoon in de hand alles wat er gebeurt cyberspace in wil sturen) omdat ik denk: Is het werkelijk van belang dat ik dit bericht de wereld instuur?
Wat ik daarintegen interessant vind is twitteren over mijn vak, of advies inwinnen bij anderen via twitter. Dat gaat snel en efficient. Of om direct contact te houden met klanten over hun wensen en verwachtingen ten aanzien van de bibliotheek. Ook krijg ik via twitter direct alle literaire nieuwtjes binnen- heel handig! En meer in het algemeen: nieuws verspreidt zich erg snel via twitter. Dat is ook heel handig in landen waar de 'traditionele media' niet zo betrouwbaar zijn.
Ook leuk vind ik de persoonlijke berichtjes die erg herkenbaar kunnen zijn, zoals die van Sylvia Witteman. Als je maar kunt schrijven, dan ben ik je trouwe volger.....Nu mezelf nog trainen in dit nieuwe genre...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ok, je blog is weer te vinden :)De voor- en nadelen van Twitter heb je goed begrepen. De mogelijkheden zie je ook. Verder niets aan toe te voegen. Schrijven kun je als de beste, dus met dat twitteren komt het helemaal goed!
BeantwoordenVerwijderenHerkenbaar wat je schrijft over blaaskaken maar gelukkig hoef je die niet te volgen natuurlijk. Als je twitteraars volgt die jou voorzien van informatie waar jij wat aan hebt dan levert je dat veel (tijdwinst) op (zodat je meer tijd overhoudt om 'gewoon' te leven;-). En hoe meer voordelen je ontdekt hoe makkelijker het zal zijn om Twitter een plaatsje te geven binnen je werk.
BeantwoordenVerwijderenWat je wel/niet twittert heeft m.i. vooral te maken heeft met mediawijsheid (zie mijn blogbericht hierover).
Waar ik me wel'ns aan stoor is de (scheve) aandacht van de oude media dat "alles" de wereld in geTwitterd, geYouTubed en/of geFlickrd wordt. Natuurlijk is er veel bagger te vinden op het web. Maar dat is één zijde van de medaille. Er is ook een andere kant en die vind ik persoonlijk interessanter: de vele mogelijkheden die het interactieve web biedt. Maar goed, "old concepts die hard" in bepaalde (gevestigde) kringen. (En dat geldt niet alleen voor nieuwe media;-)